RU

UA 

ENG

PL 

„Myślcie modelem FDM i zadbajcie o to, by dotarł do wszystkich potrzebujących go ludzi na świecie, ponieważ dzięki niemu możecie zmienić na lepsze zarówno życie wasze jak i waszych pacjentów.”

 

dr Stephen Typaldos

GFDMO

Techniki terapii manualnej o najwyższej skuteczności terapeutycznej, stosowane przez terapeutów FDM, często do złudzenia przypominają gesty wykonywane przez pacjentów w trakcie prowadzonego wywiadu (wskazywanie linii, punktów etc.), dzięki czemu działanie terapeutyczne staje się logiczne, mierzalne i zrozumiałe nie tylko dla terapeuty, ale również dla pacjenta.

Rola pacjenta i edukacja terapeutyczna

FDM leczy, gdy mamy do czynienia z odkształceniami układu powięziowego, a po ich skutecznej terapii pacjent może wejść w pełne, bezbolesne zakresy ruchu i maksymalne obciążenia.

Holistyczne podejście FDM do zdrowia i regeneracji

Jeżeli za pomocą ściśle określonych technik w modelu FDM skorygujemy odkształcenia, wówczas możemy zaobserwować niemal natychmiastową poprawę dolegliwości bólowych, zwiększenie zakresów, płynności i dynamiki ruchu, poprawę czucia głębokiego, pompy mięśniowej, a często również normalizację odruchów miotatycznych, tonusu i siły mięśniowej.

 

Jeżeli nie występują dodatkowe zaburzenia metaboliczne, hormonalne, neurologiczne, emocjonalne, etc. wówczas możemy mówić o niezaburzonym procesie gojenia tkankowego. Powyższy opis pozwala nam zbliżyć się do zrozumienia twierdzenia, że: „Terapeuci manualni nie leczą, a raczej są odpowiedzialni za stworzenie optymalnego środowiska do samoleczenia się organizmu.”

Techniki manualne w modelu FDM i ich efekty

Traumatyzacja tkanki jest często zbyt duża by mogło dojść do pełnego procesu samoregulacji (restitutio ad integrum), raczej oczekujemy adaptacyjnych zaburzeń formy i funkcji części systemu, które możemy traktować jako „wewnętrzne” przeciążenie dla organizmu. W wyniku tego procesu powstają w obszarach oddalonych od pierwotnego problemu ale również na ich poziomie kompensacje, ponownie odpowiedzialne za zmiany formy i funkcji. Regulację, adaptację i kompensację należy traktować jako procesy samoregulacji na obciążające warunki życia, do których oczywiście możemy zaliczyć różnego rodzaju obrażenia czy odkształcenia układu powięziowego. Objawy kliniczne adaptacji i kompensacji traktujemy jako chroniczne, np. nakładające się na siebie kompensacje i adaptacje na poziomie odcinka lędźwiowego, często manifestują się w formie bólu chronicznego. Z perspektywy FDM, chroniczny oznacza jedynie stan tkankowy, który zawsze możemy w większym lub mniejszym stopniu zmienić – zależy to od zasady: „Cel, funkcja, struktura.”

Proces traumatyzacji tkanek i adaptacji organizmu

Podstawowe założenia modelu FDM według S. Typaldosa

 

S. Typaldos zakładał, że proces gojenia tkankowego, bez uprzedniego usunięcia dystorsji, jest zaburzony. Jak wiemy, ciało goi się najlepiej w ruchu i obciążeniu, gdyż te są częściami systemów samoregulacji organizmu.

 

O takim środowisku nie możemy mówić, gdy dystorsje limitują nie tylko zakresy ruchu, ale również pracę układu limfatycznego, siłę i tonus mięśniowy, co w rezultacie prowadzi do adhezji i patologicznych zrostów tkankowych.

Fascial Distortion Model (FDM) – model odkształceń układu powięziowego, został opracowany w latach 90. przez amerykańskiego lekarza Stephena Typaldosa DO. FDM jest poglądem medycznym, który przypisuje przyczynę dolegliwości fizycznych, ograniczeń funkcjonalnych i chorób jednej lub kilku typowym deformacjom układu powięziowego. (Typaldos, 2002). Model FDM zakłada, że w wyniku traumatyzacji tkanki dochodzi do odkształcenia układu powięziowego i wiążących się z tym dolegliwości fizycznych i ograniczeń funkcjonalnych.

 

Pacjenci najczęściej interpretują je jako ból, dolegliwości neurologiczne oraz ograniczenie zakresu ruchu.

Czym jest FDM?

Zadzwoń do nas 

+48 535 001 482

Chcesz dowiedzieć się więcej o naszych kursach? Zadzwoń – chętnie odpowiemy na pytania i doradzimy w wyborze szkolenia.

Masz pytania? Zadzwoń do nas!

 Projekt i wykonanie: Wytwórnia Marketingu

Telefon

+48 535 001 482

 

E-mail

kontakt@gfdmo.com

 

Chciałbyś dowiedzieć się o dostępnych dofinansowaniach na nasze kursy? Skontaktuj się z nami, a przekażemy Ci informacje o możliwościach uzyskania wsparcia finansowego na szkolenia specjalnie dopasowane do Twoich potrzeb zawodowych.

Zainteresowany dofinansowaniem na kurs?

 Odpowiedzialność społeczna

 Edukacja w GFDMO

 Instruktorzy

 Założenia dla instruktorów

 Informacje dla pacjenta

 O nas

Przydatne linki

 FDM Ortho Sport

 FDM Intensywny

 Fascial Distortion Model

Kursy

 FDM Horse Care Concept

 FDM Taping

 FDM Cranio

 FDM Limfologia

Zalety terapii FDM

 Wykorzystując mowę ciała (gestykulację) oraz sposób w jaki pacjent opisuje bólu, terapeuta jest w stanie natychmiast zastosować dopasowaną formę terapii FDM, przynoszącą w większości przypadków natychmiastową poprawę dolegliwości bólowych i ograniczeń funkcjonalnych.

 Terapia FDM sprawdza się najlepiej przy bólach występujących w obrębie narządu ruchu ale również przy zaburzeniach układu trzewnego, naczyniowego jak i nerwowego.

 Wiele do tej pory odpornych na terapię manualną znanych jednostek chorobowych, jak np. Fibromialgia, dystrofia odruchowa Sudecka, RZS możemy nie tylko skutecznie uwalniać od bólu czy też stwarzać optymalne środowisko do samoleczenia się organizmu ale po prostu leczyć.

 Już po pierwszym kursie terapeuta FDM jest w stanie skutecznie wykorzystać nabytą wiedzę w swoim życiu zawodowym.

 

FDM jest najszybciej rozwijającym się modelem terapeutycznym.

GFDMO

Jesteśmy dumni, że jest naszym przyjacielem, nauczycielem, oraz prezydentem honorowym GFDMO.

W swojej pierwotnej formie model FDM był kierowany wyłącznie do lekarzy i osteopatów, jednak Typaldos zawsze zaznaczał, że powinien być kierowany również do fizjoterapeutów z dużym doświadczeniem w zakresie terapii manualnej.

 

Fizjoterapeuci zawdzięczają możliwość podwyższania swoich umiejętności manualnych oraz diagnostycznych w zakresie odkształceń układu powięziowego niemieckiemu fizjoterapeucie, osteopacie oraz założycielowi IFDMO – International Fascial Distortion Model Organization Framkowi Römerowi. To właśnie Frank jako pierwszy zdecydował, że skieruje potencjał modelu FDM do fizjoterapeutów.

Początki Modelu FDM

„W terapii FDM to pacjent jest autorytetem, który używając kluczowych dla danej dystorsji słów i wykonując odpowiedni gest, „rysuje” na swoim ciele w czasie rzeczywistym, „mapę” postępowania terapeutycznego.”,  R. Faryj.

 

Kolokwialnie rzecz ujmując, pacjent pokazuje terapeucie gdzie i na którym poziomie tkankowym jest problem, jakiej struktury anatomicznej dotyczy, jaką technikę z zakresu np. terapii manualnej zastosować, z jaką siłą i w którym kierunku oddziaływać na tkankę. Możemy zauważyć jak ważną rolę odgrywa tu autorytet pacjenta i może się wydawać, że terapeuta staje się tylko narzędziem w jego dłoniach, jednak nic bardziej mylnego. Terapeuta kwalifikuje na podstawie etiologii, patogenezy, mowy ciała, kluczowych słów, palpacji, testów siły mięśniowej, ROM oraz swojego doświadczenia w modelu FDM patologiczne odkształcenie i poddaje je terapii oraz obiektywnej i subiektywnej  ocenie, na podstawie której planuje dalsze postępowanie terapeutyczne.

 

Dzięki zastosowaniu terapii FDM pacjent po prostym skręceniu górnego stawu skokowego z częściowym uszkodzeniem torebki stawowej oraz uszkodzeniem I /II stopnia więzadła strzałkowo – skokowego może powrócić do pełnego obciążenia już po 2 – 3 jednostkach terapeutycznych. Unieruchomienie kończyny na kilka tygodni w ww. przypadku nie jest zgodne z modelem postępowania terapeutycznego lekarza osteopatii dr Stephena P. Typaldosa.

Na czym polega terapia FDM?

Stephen Typaldos, lekarz, D. O. – odkrył w 1991 roku „dystorsyjną” mowę ciała, która zainspirowała go do stworzenia nowego paradygmatu medycznego i stanowi fundament modelu FDM (Fascial Distortion Model) / TMT (Typaldos Manual Therapy). W 1997 roku opublikował książkę: „FDM Clinical and Theoretical Application of the Fascial Distortion Model Within the Practice of Medicine and Surgery”, w której opisał zastosowanie modelu FDM w Ortopedii, Neurologii, Med. Wewnętrznej i Rehabilitacji.

 

S. Typaldos jako pierwszy zrozumiał, że mowa ciała jest migowym (gesty) Esperanto wszystkich bólowych pacjentów na Świecie, a zarazem genialnym narzędziem diagnostycznym i terapeutycznym. Większość nowych koncepcji medycznych jest najczęściej rozwinięciem starszych metod, McKenzie, Kaltenborn i Maitland byli uczniami Jamesa H. Cyriaxa, zmiany paradygmatu są rzadkie.  W latach 1992-1995  wprowadził i opublikował całkowicie nową koncepcję medyczną i nazwał ją Modelem Odkształceń Powięziowych (Fascial Distortion Model),  jest to nowy paradygmat medyczny, który przypisuje przyczynę dolegliwości fizycznych, ograniczeń funkcjonalnych i chorób jednej lub kilku typowym deformacjom/odkształceniom układu powięziowego.

 

S. Typaldos całe swoje życie zawodowe, podobnie jak Ida Rolf czy A. T. Still poświęcił na odkrywanie i popularyzowanie swojego sposobu postrzegania chorób i dolegliwości.

Historia i rozwój modelu FDM

Model FDM wyróżnia sześć odkształceń układu powięziowego zaburzających formę i funkcje narządu ruchu, jak i proces jego leczenia. Na chwilę obecną wiedza o terapii FDM może zostać z powodzeniem wykorzystana w rehabilitacji, ortopedii i traumatologii, neurologii, angiologii, reumatologii, pediatrii ale również w medycynie estetycznej i chirurgii plastycznej. W czwartym wydaniu podręcznika FDM Typaldos (2002), Typaldos napisał: „… być może FDM będzie miał największy wpływ, ze wszystkich kierunków medycyny, na kardiologię…”

 

Każda dystorsja charakteryzuje się ściśle określonymi objawami, które są przyporządkowane do konkretnego gestu (mowa ciała) oraz słowa klucza, jak np. “ciągnie”, “kłuje”, “mrowi”. Rozpoznanie oraz skuteczne leczenie dystorsji zależy oczywiście od: etiologii, patogenezy, oczekiwanego zespołu zaburzeń, dodatkowych obiektywnych ustaleń ze strony terapeuty, rokowań – czyli naturalnego przebiegu choroby z leczeniem i bez, podejścia do leczenia – opierającego się głównie o patogenezę, profilaktyki – opierającej się głównie o etiologię choroby oraz od oczekiwań i postawy pacjenta jak i umiejętności i doświadczenia terapeuty.

Zastosowanie terapii manualnej FDM

0

Lat doświadczenia w branży

0

Wykfalifikowanych instruktorów

0

Zadowolonych
Kursantów  

0

Przeprowadzonych kursów

Wprowadzenie do modelu FDM i jego zastosowań.

Model FDM